Publicystyka

prof. Jan Kurowicki, fot. strajk.eu

Okruchy niepoprawności: wycieczki osobiste, choć nie tylko prywatne

Gdy w końcu 2010 r. montowano w Świebodzinie 33-metrowego Chrystusa Króla, popadłem w zadumę. Nie dlatego tylko, że stanowi on dobrą, wizualną metaforę polskiej religijności. Z zewnątrz i szablonowej; wewnątrz wypełnionej ciemną pustką. Popadłem w zadumę, bo jestem z tego miasteczka.

pravyysektor.info/pravij-sektor-proviv-na-majdani-narodne-viche-get-bandu-zradnikiv.

Obrazki z Kijowa. Cz. 2: Terroryści z Arsenału

– Nie rozdrabniajmy się, zamiast wprowadzać tylko język ukraiński zadekretujmy od razu, że wszyscy na Ukrainie mają myśleć tak, jak „patrioci” ze Lwowa! – proponuje Marina, którą poznałam w Polsce, jeszcze jako studentkę Uniwersytetu Warszawskiego. Przyznaje się dziś trochę ze wstydem, że przynajmniej do pewnego stopnia wierzyła w Majdan. Wydawało jej się, że jeśli Europa zainteresowała się Ukrainą, zaoferowała umowę stowarzyszeniową, to naprawdę będzie patrzeć na ręce nowej ekipie. Czasem instytucje międzynarodowe podsuną gotowe wzorce reform, czasem zablokują działania zbyt radykalne lub nieprzemyślane. Zaprotestują, gdyby za bardzo rozkręcili się nacjonaliści pokroju Swobody albo Prawego Sektora.

Półka w kijowskiej księgarni. Ukraińskie i rosyjskie książki jeszcze współistnieją. To może się niedługo zmienić / fot. Agatha Rosenberg

Obrazki z Kijowa. Cz. 1: Czy tu mówią po ukraińsku?

Na Ukrainę jadę pod koniec stycznia. Jeszcze nie zaczęły się dantejskie sceny w Doniecku i Awdiejewce. Za to trwają, po raz trzeci już, rocznicowe rozważania o tym, co nam dał Majdan. Co miał dać, a co się nie ziściło. Mało w tych medialnych debatach głosu zwykłych ludzi, dużo rozważań natury tożsamościowej. O prawdziwie ukraińskiej kulturze, odchodzeniu od języka rosyjskiego, budowaniu swojego miejsca w Europie, niegdyś niesłusznie utraconego.

prof. Jan Kurowicki, fot. strajk.eu

Zakochanie, Walentynki i miłość

W kulturze, kształtowanej przez przemysł rozrywkowy, wciąż odtwarzany jest mit o szczęściu zakochanych. Zwłaszcza – młodych. Choć nie tylko.

autor 14/02/2017 2 komentarze Felietony, Polecane, Publicystyka
Benoit Hamon, fot. wikimedia commons

Oddzielnie. Wybór francuskiej lewicy

W czołówce kandydatów na prezydenta mamy dwóch ludzi lewicy, ale – paradoksalnie – w tym właśnie jest problem.

fot. Wikimedia Commons

Amerykański koszmar

Amerykański sen przeradza się stopniowo w amerykański koszmar. Dlaczego?

fot. pixabay.com/ Alexas Fotos

Między otwartym a zamkniętym

Postępowcy kontra plebs – czyli o fałszywej metaforze  “dwóch plemion” w polskiej polityce.

Jacek Kuroń na demonstracji z okazji Święta Ludzi Pracy/ wikipedia commons

Spoko! Czyli Jacek Kuroń w okresie polskiej transformacji

Ewolucja ideowa Kuronia, która rozpoczęła się na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, rzuca […] wiele światła na jego działalność polityczną w okresie polskiej transformacji. Jak widzieliśmy, w przededniu powstania „Solidarności” nie dopuszczał on jeszcze restauracji kapitalizmu w Polsce i zdecydowanie nie myślał o gospodarce wolnorynkowej na wzór zachodni jako o możliwej alternatywie dla „realnego socjalizmu”. Te postulaty staną się ważnym składnikiem jego programu dopiero w następnej dekadzie. Warto jednak zapytać, dlaczego w latach osiemdziesiątych tak łatwo zaakceptował neoliberalny kształt polskiej transformacji?

fot. facebook.com/ Happy Maker Magda Jasińska

Hepimejkerka

Szczęście jest dla frajerów.

russiainglobal affairs

Koniec i początek

O odejściu Putina, Rosji, Europie i świecie strajk.eu rozmawia z Fiodorem Łukianowem, redaktorem naczelnym czasopisma „Russia in Global Affairs”, przewodniczącym Rady Polityki Zagranicznej i Obronnej, dyrektorem Międzynarodowego Klubu Wałdajskiego, jednym z ważniejszym doradców prezydenta Rosji.

prof. Jan Kurowicki, fot. strajk.eu

Okruchy niepoprawności: Bóg Elektroniczny

Media – zwłaszcza telewizja – zajęły od dawna tę pozycję, która kiedyś przysługiwała żywemu doświadczeniu ludzi. Do tego stopnia, że dla większości z nas zdaje się istnieć tylko to, co jest postrzegane przez jej kamery. Reszta nie znaczy nic, o ile jest nieobecna w ich polu widzenia. To zaś, co się na ekranie telewizji znajduje swoiście uświęca (lub odbiera znaczenie).

autor 04/02/2017 5 komentarzy Polecane, Publicystyka
Prawo i niesprawiedliwość

Prawo i niesprawiedliwość

PiS wiele mówi o sprawiedliwości społecznej. W teorii są nawet nieźli, ale kiedy przychodzi do stanowienia prawa, to sprawiedliwość gdzieś nagle zanika.

Terroryści z Islamic State porwali 3 tys. irackich uchodźców/flickr.com/Day Donaldson

Dajr az-Zaur: ostatni bój zapomnianego miasta

Dajr az-Zaur od kwietnia 2014 r. jest oblegane przez fanatyków z Państwa Islamskiego. W styczniu 2015 r. dżihadyści odcięli wszystkie drogi dojazdu. Deską ratunku dla 100- 150 tys. mieszkańców było lotnisko wojskowe, heroicznie bronione przez znacznie mniejsze od wrogich siły. Tam docierało zaopatrzenie i pomoc humanitarna, niewystarczająca, ale jednak. Kilkanaście dni temu lotnisko zostało odcięte od reszty miasta. Los cywilów zawisł na włosku. Dlaczego o Dajr az-Zaur nie mówi cały „wolny świat”, niedawno opłakujący Aleppo?

"Rosyjski pociąg" na dw. głównym w Belgradzie.

Postpolityka kolejowa w rytmie turbo-folk

Niedawno na Zachodnich Bałkanach znów rozegrał się żałosny spektakl. Miał uchodzić za śmiałą polityczną manifestację, a stał się kolejnym symbolicznym potwierdzeniem uplasowania się Serbii w grupie państw mało poważnych. Symbole pożarły już nie tylko rzeczywistość, ale i resztki przytomności umysłu tamtejszych polityków.

http://strajk.eu/wp-admin/post-new.php

Dużo pesymizmu, trochę nadziei

O skomplikowanej sytuacji świata, opóźnionej Polsce i bezmyślnej lewicy strajk.eu rozmawia z prof. Mirosławem Karwatem, kierownikiem Zakładu Filozofii i Teorii Polityki Instytutu Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego, członkiem Komitetu Nauk Politycznych PAN.

autor 24/01/2017 6 komentarzy Polecane, Publicystyka
Donald Trump brutalnie zaatakował swoją rywalkę / facebook.com/DonaldTrump

Radość z Nowej Jałty

Radość polskiej prawicy z światowych triumfów „trumpizmu” w polityce zagranicznej to radość karpi skrzykujących się na wigilijną wieczerzę.

prof. Jan Kurowicki, fot. strajk.eu

Okruchy niepoprawności: Prawda i prawdy

Stanisław Ossowski mawiał, że większość z nas taki ma stosunek do prawdy, jak pijak do latarni: nie szuka w niej światła, a tylko oparcia. To bowiem światło odsłania ludzi, rzeczy i sprawy w ich rzeczywistej postaci. Czyni to bezwarunkowo. Nawet kiedy nie jest to dla kogokolwiek dobre, korzystne czy przyjemne.

autor 20/01/2017 1 komentarz Felietony, Publicystyka
Odwieczny konflikt między Serbią i Chorwacją dziś nabiera zupełnie nowej jakości.

Globalna gra lokalnymi infantylizmami. Co słychać na granicy serbsko-chorwackiej

Stara, rytualna już poniekąd rywalizacja między dwoma największymi spośród „bratnich republik” socjalistycznej Jugosławii nie tylko odżywa, ale i przybiera na sile. Serbsko-chorwacka granica przekształca się w swoistą linię demarkacyjną pomiędzy NATO i obszarem wpływów rosyjskich.

Recep Tayyip Erdogan / wkipedia commons

Dożywotnie więzienie dla przywódców Kurdów?

Selahattin Demirtaş i Figen Yüksekdağ pójdą do więzienia na długie lata? Taki los zamierza im zgotować Recep Tayyip Erdoğan. Nie prowadzili działań zbrojnych, ani terrorystycznych, podkreślali, że o prawa Kurdów, mniejszości etnicznych, osób LGBT i wszystkich wykluczonych chcą walczyć drogą parlamentarną. To jednak wystarczyło, by Recep Tayyip Erdoğan uznał ich za śmiertelne zagrożenie. Liderzy Partii Ludowo-Demokratycznej zostali aresztowani 4 listopada 2016 r., oficjalnie dlatego, że nie zamierzali składać policji zeznań na temat rzekomych koneksji swojej partii z Partią Pracujących Kurdystanu (PKK), w której rząd turecki widzi terrorystów. Jak informuje „Yeni Şafak”, teraz prokuratorzy zamierzają postawić im zarzuty tak poważne, by możliwe było skazanie nawet na 142 lata więzienia (Demirtaş) i 83 lata (Yüksekdağ). Zarzuty mają dotyczyć wspierania terroryzmu, utrzymywania kontaktów z ww. PKK,Czytaj dalej >>>

Wikimedia Commons

Odpowiedzialność za bliźniego w czasach cynizmu. Żegnając Zygmunta Baumana

Zmarł Zygmunt Bauman, socjolog, filozof, teoretyk społeczny. Socjalista. Autor kilkudziesięciu książek, jeden z ideowych spadkobierców polskiej socjologii humanistycznej, uczeń Ossowskiego i Hochfelda. Jeden z ostatnich wielkich krytyków społecznych. którzy na serio traktowali tematy alienacji, fetyszyzmu, postępującej kolonizacji świata relacji międzyludzkich przez logikę utowarowienia.