Na kogo w październiku zagłosują liberałowie? Powiecie – jak to na kogo?  Na Koalicję Obywatelską! Niby oczywiste, ale jednak niekoniecznie.

Zanim wyjaśnię dlaczego, zastanówmy się – kim w zasadzie są ci liberałowie? Najczęściej utożsamiamy ich z elektoratem KO/PO i Nowoczesnej. Przypisujemy im miłość do niskich podatków, wstręt do programów socjalnych, deficyt empatii, klasizm i uwielbienie prywatyzacji jako panaceum na każde zło. Rzadziej postępowe podejście do kwestii praw LGBT, kobiet i uchodźców. No i taki liberał, w mniemaniu lewaka nienawidzi PiS przede wszystkim za rozdawnictwo, w szczególności 500 plus.

Wymieniony zbiór postaw nie ma wiele wspólnego z wartościami liberalnymi. To raczej wykwity fatalnie przeprowadzonej transformacji ustrojowej,  patologiczne odruchy, wygenerowane przez rynkowe mechanizmy, z którymi obywatele przez lata obcowali bez zabezpieczeń. Prawdziwych liberałów, takich dla których sprawy pryncypialne to: troska o społeczeństwo obywatelskie, partycypację społeczną i demokratyczne zaplecze instytucjonalne z jednej strony, a z drugiej dopiero niskie podatki i  swoboda aktywności gospodarczej, jest w Polsce pewnie porównywalna liczba, co zdeklarowanych marksistów. 

A więc kluczowe pytanie brzmi: na kogo zagłosuje elektorat Koalicji Obywatelskiej? Ten segment wyborców jest w inny sposób związany ze swoim brandem niż elektorat PiS, który jak wspomniałem w poprzednim moim tekście, dzieli się na cynicznych, wierzących i kalkulujących. W przypadku antypisu platformerskiego kluczową wartością, która wiąże emocjonalnie z brandem, jest skuteczność i wiarygodność w odsunięciu i ponownym niedopuszczeniu PiS do władzy. Ta grupa nie oczekuje wiele po ekipie Schetyny, bo Platforma nie zapewniła praktycznie żadnych namacalnych benefitów, poza rozwojem infrastruktury. Nie było transferów socjalnych, wyprawkowych czy innych fruktów, a od państwa można było się spodziewać jedynie egzekucji komorniczej. Pragnie jedynie powrotu dość mało ambitnie rozumianej stabilności, której brakuje w czasach pisowskiej permanentnej awantury. 

Wyborcy Platformy nie głosowali na Platformę dlatego, że kochają Grzegorza Schetynę, jego wartości, wizję Polski. Bo lider PO/KO nie jest wizjonerem, ani politykiem wartości, lecz jedynie politycznym rzemieślnikiem. Głosowali, bo mieli nadzieję, że ich kraj będzie się rozwijał w schemacie zarysowanym przez Unię Europejską, a poziom zamożności stopniowo doganiał standardy zachodnie. Kaczyńskiego nie chcą, bo kojarzy im się z obciachem, zaściankiem i niepokojem. Tak więc poprą najsilniejszego gracza, kto ową europejskość do ich przybliży i będzie najbardziej wiarygodny w trwałym pozbawieniu PiS władztwa.

Pojawienie się Lewicy nie pozostanie przez tych ludzi niezauważone. Do do gry wchodzi siła jasno i wyraziście antypisowska, zawierająca kilka znanych nazwisk, kojarzonych z różnymi sprawami i poglądami. Mamy liberalnego Biedronia, wujkowatego Czarzastego grożącego Ziobrze Trybunałem Stanu i dużego faceta z brodą, który fajnie przemawia i jest pewny tego co mówi. Lewica odpala efektowną konwencje, na której porusza tematy, które są ważne dla większości społeczeństwa, ma kilkanaście procent w sondażach. To już nie jest Partia Razem, kojarząca się z miejską młodzieżą. To poważa formacja, trzecia siła w tym kraju. 

Kluczową sprawą dla polityków Lewicy podczas tej kampanii jest oczywiście przedstawienie się jako siła zdolna do przywrócenia podstawowych funkcji socjalnych państwa i zmiany rażącej dysproporcji sił pomiędzy pracownikami, a kapitałem, ale jest też szansa na zastosowanie dość prostego, a potencjalnie skutecznego gestu wobec wyborców Koalicji Obywatelskiej, którym należy komunikować,  że nic nie daje takiej pewności trwałego pozbycia się Kaczyńskiego jak lewicowa koalicja. Nawet jeśli elektorat KO nie kocha socjalu, nie przejmuje się służbą zdrowia, bo uznaje, że leczyć się można prywatnie, to przy odpowiednio sformułowanym przekazie powinien zrozumieć, że tylko ugrupowanie łączące demokratyczne wartości z postulatami rozszerzenia praw obywatelskich i unormowania praw kobiet, a także oferujące społeczeństwu paletę usług publicznych i socjalnych jest w stanie zaspokoić społeczne oczekiwania i stać się antypisowską siłą główną. Ponieważ, moi mili wyborcy KO, kolejna era Tuska i Schetyny oznaczać będzie powrót władzy bezradnej, nieczującej oczekiwań społecznych, nie potrafiącej zaspokoić podstawowych potrzeb obywateli,  co skończy się niechybnie powrotem PiSu do władzy w następnym rozdaniu. 

Powiedzmy sobie jasno – Platforma Obywatelska nie potrafiła rządzić. Nie stworzyła sobie warunków do reprodukcji własnego panowania, nie nawiązała emocjonalnej więzi z elektoratem na innym poziomie niż nie-bycie-pisem, nie zniszczyła aparatów ideologicznych swojej konkurencji jak IPN, nie stworzyła własnych aparatów. Była bierna i bezradna. A to głównie dlatego, że PO stała się partią zdolną do wygrywania wyborów w wyniku dość przykrego posttranformacyjnego nieporozumienia, rynkowej indoktrynacji i chaosu w głowach obywateli, którzy głosowali złudzeniami, wybierali w ramach sztucznego antagonizmu  przeciwko swojemu interesowi. Najwyższa pora by Platforma Obywatelska wróciła na należne jej miejsce w naszej politycznej konstelacji – partyjki nielicznej klasy średniej, cieszącej się poparciem 7-8 proc – jak niemiecka FDP czy brytyjscy Liberalni Demokraci. Przyszłość Grzegorza Schetyny i Donalda Tuska to “back to KLD”. Naturalną przeciwwagą dla PiS i najgroźniejszą bronią przeciwko szaleństwu Kaczyńskiego jest bowiem socjaldemokratyczna Lewica. 

paypal

Komentarze

Redakcja nie zgadza się na żadne komentarze zawierające nienawistne treści. Jeśli zauważysz takie treści, powiadom nas o tym.
  1. Na kogo bedą głosowali wyborcy KO (czy jak to sie teraz nazywa) to ja nie wiem, choć wątpie czy na lewice, natomiast miałbym drobna uwagę – o ile KO (czy jak to sie teraz nazywa) przejmie władze, co wydaje mi się skrajnie mało prawdopodobne, i kontunowała by swoją standardową politykę czyli nie robienie niczego poza ew. budową dróg i stadionów to za cztery kolejne lata obawiam sie, że prawdziwym problemem będzie już nie PiS tylko ONR.

  2. swietna analiza, wrescei napisane czarnym na bialym co to jest PO, w GW nikt by sie nieodwazyl tak okrelisc jej bezradnosc, polityki cieplej wody, braku zrozumienia przeksztalcenia, ewolucji spolecznej, fakt pani Mucha probowala isc w tym kierunku, to ja odsuneli.. i zamikla. Chyba PO po wyporach sie rozleci, bo co myslacy posel, przestanie „firmowac” ciamcieramcie..

  3. Piotr N. czyli orędownik nowej „lewicy” robi się pragmatyczny, popełnia już drugi artykuł pt. „Co winna zrobić „lewica” by wygrać” i nie porusza tematów związanych z LGBTQWERTY, z beżowymi ubogacaczami czy wściekłymi feminaziolkami, wie że poruszanie tych jakże „ważnych” tematów zapewniło by „lewicy” poparcie na poziomie błędu statystycznego, zuch z tego Piotrka!!!!!!!

    1. Ale masz na poparcie swoich ordynarnych tez jakiś, choć tyci tyci argumencik?
      Ziomal ma niestety rację. Piotruś-Pan jak każdy pięciolatek zdryfował w stronę tematów zastępczych (dotyczących jednostek spośród marginalnych grup społecznych).

  4. Jeśli koalicja „lewicowa” ma przejąć elektorat KO( i powinniśmy się z tego „cieszyć”) to jaki program i jakie postulaty będzie wtedy realizowała? Lewicowe? Myślę że nie sądzę.
    To, oczywiście, prawda że KO i KL nie różnią się między sobą bardziej niż KO i PiS. Tyle że dla Lewicy wynika z tego tylko fakt, uporczywie wypierany ze świadomości „lewicowych” publicystów, o tym że lewicowy elektorat nie ma i nie będzie miał na kogo głosować.

  5. Brawurowo optymistyczne.
    Ja tam co do „lemingradu” jestem bardziej sceptyczny.
    Wystarczy, że Schetyniak odpali starą śpiewkę: „Lewica > Komuna > Ocet na półkach > Stalin > Katyń > Zbrodnicza ideologia” i pozamiatane.
    PiS już zresztą to odpala… ale niech tam… zobaczymy

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Zobacz także

Świniowatość PO mierzy się w nicniewartościach

PiS i PO mają dla mnie pewną unikatową właściwość – oba stronnictwa wyzwalają niekie…