Obłęd przybiera na sile. W całym kraju pracownicy ochrony zdrowia spotykają się z aktami ostracyzmu i agresji. Zniszczony samochód, zdemolowane drzwi do mieszkania, listy z pogróżkami, sekujące komunikaty na klatkach schodowych. W Krasnymstawie pielęgniarki z miejscowego DPS są wypraszane ze sklepów. W małych miejscowościach jest najgorzej. Medycy są rozpoznawani na ulicach, ludzie patrzą na nich z niechęcią, syczą, odsuwają się. Ci, którzy narażają swoje życie, ratując zakażonych, są na skraju wytrzymałości. Traktowani jak trędowaci, albo zombie z horroru, które trzeba unicestwić, nie mogą zaznać spokoju.

Co się dzieje z tym społeczeństwem? To już właściwie pytanie retoryczne. Było już pustoszenie marketów, potem donosicielstwo międzysąsiedzkie doczekało się renesansu, a sieci społecznościowe zapełniły się ochotniczymi strażnikami kwarantanny, teraz mamy prześladowania medyków.

To nie jest tak, że pojawił się wirus i ludzie sami z siebie stali się podli. Patologiczne i antyspołeczne postawy są efektem oddziaływania procesów socjotechnicznych i ekonomicznych. Od dwóch miesięcy społeczeństwo jest silnie bodźcowane w schemacie: wywołanie poczucia zagrożenia, wymuszenie zgody na ograniczenia (wolności, zarobków, mobilności), pokazowe karanie niesubordynacji. Obywatel ma poczucie, że sfera autonomii w podejmowaniu decyzji i decydowania o sobie została drastycznie zawężona, niemal zredukowana do zera. W pracy obniżają pensje, znalezienie nowego zatrudnienia graniczy z cudem, bo prawie wszyscy zwalniają, a feed na portalu społecznościowym zapełnia się anonsami znajomych, którzy również szukają zarobku. Wszyscy czekają na powrót do normalnego życia,  ale nie ma choćby mglistych widoków na to, kiedy to nastąpi.

Do życia w lęku można się przyzwyczaić, ale strach poważnie zaburza relacje międzyludzkie. Nieco ponad miesiąc temu pisałem, że po festiwalu pięknych gestów samopomocy rozpocznie się hardkorowa walka o przetrwanie. Dziś mamy do czynienia z masą jednostek przerażonych epidemią i degradacją poziomu życia. Do tego dochodzi chaos informacyjny. Kiedy społeczeństwo jest poddawane działaniom silnych bodźców z różnych źródeł (rządowe komunikaty, zakazy, nakazy, stream informacyjny pełen fake newsów, konieczność ekonomiczna)  dochodzi do zjawiska socjotechnicznej wichrowatości – działania ludzkie wymykają się spod kontroli tych, którzy próbowali społeczeństwem sterować.  Ludzie czują, że zostali wmanewrowani w sytuację bez (dobrego) wyjścia. A wtedy reagują w sposób bardzo prosty, instynktowny, a zatem brutalny.

Polacy obywatele, którzy przez 30 ostatnich lat słyszeli, że są zdani tylko na siebie i swoją zaradność, a ich decyzję powinny być racjonalnym wyborem nastawionym na maksymalizację własnej korzyści, w obliczu zagrożenia reagują tak, jak ich nauczono – diagnozują, że zagrożeniem są osoby narażone na kontakt z chorymi – medycy, pracownicy pomocy społecznej, personel pomocniczy ochrony zdrowia, po czym dążą do ich eliminacji z otoczenia.

Epidemia pokazała też, że to, co nazywane było przez rządzących początkiem powszechnej stabilności bytowej – 500 plus, wzrastające pensje, oszczędności i zadowolenie z życia, nie przełożyło się na osiągnięcie takiego stanu bezpieczeństwa i zasobności, który pozwoliłby w spokoju czekać na zakończenie lockdownu. Dobrobyt polskiego obywatela jest równie imponujący co majętność klasośredniowego debiutanta, który zakupił sobie wymarzony dobry rower, a teraz drży ze strachu, że ktoś mu go ukradnie.

patronite

Komentarze

Redakcja nie zgadza się na żadne komentarze zawierające nienawistne treści. Jeśli zauważysz takie treści, powiadom nas o tym.
  1. ,,Obłęd przybiera na sile. W całym kraju pracownicy ochrony zdrowia spotykają się z aktami ostracyzmu i agresji. Zniszczony samochód, zdemolowane drzwi do mieszkania, listy z pogróżkami, sekujące komunikaty na klatkach schodowych. ”

    Redakcja Strajku (i innych mediów wszelakich nurtów politycznych) MA W TYM DZIELE OLBRZYMIĄ ZASŁUGĘ!
    To przecież dziennikarze idąc tropem myśli pewnego amerykańskiego wydawcy ,,nic tak nie ożywia gazety jak trup na pierwszej stronie”. Nie pozostają w tyle podczas tej ,,epidemii” w szklance wody!
    Straszycie ludzi okropną śmiercią na skutek samouduszenia, epatujecie liczbą ofiar, zakaźnością i w ogóle biblijny armagedon to przy wykwitach dziennikarskiego intelektu – rzecz nie warta wspomnienia!

    Stąd moja rada:

    ,,znaj proporcje chamie!!!!!!!!!!!!!! z g..na nie rób lotniskowca!”
    Bo panikarskie relacje z różnych stron świata związane z pandemią POWODUJĄ POWSTANIE PANIKARSKICH REAKCJI!
    A panika ma to do siebie, że często sięga po ,,wypróbowane metody” sędziego Lyncha…
    Co pod rozwagę polecam, nie tylko redakcji Strajku. Kto sieje wiatr, zbiera burzę!

  2. Nic się nie odwaliło — konowały tak jak sędziowie pracowali wytrwale jak mróweczki nad utrwalaniem swego qrewskiego wizerunku, żyję już dosyć długo i tylko JEDEN JEDYNY RAZ spotkałem LEKARZA, reszta była bezdusznymi i wiecznie nienażartymi ŁAPÓWKARZAMI!!!!!! Zrób redaktorze badanie opinii społecznej i popytaj swoich znajomych czy dali kiedyś w łapę konowałowi — stawiam dolary przeciw orzechom, że wynik otworzy ci oczy……….

    1. Kolego Zimioku, służba zdrowia to nie tylko lekarze. Akurat na lekarzy społeczność pluje najmniej. Zastanowiłeś się dlaczego?

  3. Oj chyba nie Piotrze. Społeczność uczona ostatnie lata, że zawsze jest ktoś winy i można na tego winnego pluć bezkarnie po prostu to robi. Za wujka Adolfa to byli żydzi, za kaczki mogą być i pracownicy służby (?) zdrowia. I 500+ czy inne plusy ma tu tylko takie znaczenie, że właśnie ci so te plusy dostają to plują najwięcej. Jaka płaca, taka praca.

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Zobacz także

W czasach epidemii zabaw hucznych nie urządzaj. Chyba, że jesteś z TVP

Telewizja publiczna pokazała wczoraj Polakom po raz kolejny, że zakazy i ograniczenia doty…