krzyż

Metropolita warszawski kardynał Kazimierz Nycz zaprezentował znany od lat sposób argumentacji, stosowany przez funkcjonariuszy Kościoła. Jego żałosna jakość pozostaje wciąż niezmienna.

Kolejny plus ponownego pojawienia się lewicy w Sejmie: naruszenia przepisów, dokonane w imię Kościoła przed laty i zasłonięte zmową milczenia prawicy, jednak wracają w krytycznej dyskusji.

Niektórzy posłowie lewicy wyrazili przypuszczenie, w nader zresztą powściągliwej formie, że krzyż, powieszony nocą, nielegalnie, przez fanatycznych posłów AWS w październiku 1997 roku, których nazwisk dzisiaj już nikt nie pamięta, powinien zostać usunięty. To słuszne rozumowanie, które towarzyszyło pojawieniu tego symbolu od samego początku. Że narusza przepisy, ponieważ pojawił się tam bez zgody marszałka Sejmu, że jest symbolem jednej tylko religii, podczas gdy w parlamencie są osoby różnych wyznań i niewierzące, że pojawił się metodą faktów dokonanych i że jego obecność w Sejmie narusza wprost zasadę rozdziału Kościoła od państwa. Warto jednocześnie wspomnieć, że część posłów lewicy dystansowała się od nawoływań do zdjęcia krzyża.

Ledwie wspomnienie o możliwości nie to, że zdjęcia, ale choćby dyskusji na ten temat wywołało wściekłe reakcje kościelnych hierarchów i środowisk nadgorliwych katolików.
Powstała petycja „Brońmy Krzyża w Sejmie”, w której czytamy m.in.: „(…) krzyż nie jest żadnym symbolem partyjnym, lecz znakiem Jezusa Chrystusa oraz bezcennym skarbem kultury i historii Narodu Polskiego. Narodu, który zrodził się z decyzji księcia Mieszka I o przyjęciu Chrztu świętego”, nadinterpretowują autorzy petycji.

Zaś kardynał Nycz mówił w podobnym duchu: że spór na temat, czy krzyż powinien wisieć w parlamencie jest „niemerytoryczny”, zdecydowanie rozszerzając pojęcie merytoryczności oraz pokazując jasno posłom, gdzie jest ich miejsce i że to Kościół będzie mówił o czym wolno, a o czym nie wolno rozmawiać. Jednocześnie nie pozostawił żadnych wątpliwości co do tego, czy gotów jest podjąć dyskusję na temat związków partnerskich i małżeństw homoseksualnych. Nie zamierza podjąć, ponieważ są rzeczy „nienegocjowalne”.

Postawa Nycza i środowisk gorliwie katolickich świadczy o tym, że Kościołowi nie mieści się w głowie, że ktoś może mieć czelność, by podważyć jego dotychczas nienaruszalna i bezkarną pozycje w państwie. Wiele jeszcze przed lewicą parlamentarną pracy.

patronite

Komentarze

Redakcja nie zgadza się na żadne komentarze zawierające nienawistne treści. Jeśli zauważysz takie treści, powiadom nas o tym.
  1. Oczywiście, że jest poza dyskusją. Jasne, że tego krzyża tam być nie powinno.
    Dopóki żyjemy w państwie formalnie świeckim, to obecność krzyża obok godła państwowego nie ma racji bytu. Albo krzyż – albo godło. Albo zmiana konstytucji tak aby Polska jawnie była państwem wyznaniowym.

    Mój wpis sprzed 10 lat na ten temat: http://rafa.eu.org/notka.php3?id=217

  2. ,, … że jest symbolem jednej tylko religii, podczas gdy w parlamencie są osoby różnych wyznań i niewierzące,…”
    Redaktor Maciej również sroce spod ogona nie wypadł i sam nad interpretuje..
    Nadrzędnym imperatywem działań izby jest…. wola narodu i argumentem powinien być skład NARODU, bo nie wszystkie wyznania i religie mają swoją reprezentację w okrąglaku przy Wiejskiej.
    I jeszcze jedna dygresja. Konstytucja w której w miejsce słowa ,,rozdział” jest jakaś ,,autonomia” sama w sobie powoduje możliwość takiej interpretacji, że skoro przeważająca większość narodu (ponad 90%) to ludzie ochrzczeni – to krzyż w sejmie jest na swoim miejscu.
    I nikt nic sobie z tego nie robi że takie interpretacje mocno zalatują śp. Falandyszem…

    1. Wola narodu może być błędna. Argument o liczbie ochrzczonych jest zupełnie nietrafiony.

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Zobacz także

Izrael zaatakował Gazę

Izraelska armia zaatakowała strefę Gazy pod pretekstem przeciwdziałania zagrożeniom ze str…