Jeszcze przed ogłoszeniem werdyktu Komisji Weneckiej, a po przecieku jego projektu, krytycznego wobec trzymających władzę, szef polskiego MSZ oświadczył, iż nie zaakceptuje go.

Uważa bowiem, że Komisja, dopuszczając do niego, straciła wiarygodność. Niech więc spada na drzewo. Nie interesowało go, czy treść orzeczenia będzie odpowiadać stanowi faktycznemu, ale zdarzenie względem niego zewnętrzne. Tym samym wiarygodność stała się dlań ważniejsza od prawdy.

Opozycja podniosła krzyk. Uznała to za żałosny i marny wybieg, odwracający uwagę od istoty sprawy. Zwolennicy zaś władzy argumentowali, że rację ma minister, bo przeciek nie tylko był niemoralny, ale też podgrzał atmosferę polityczną w kraju. Prawda więc musiała być „ukarana”, gdyż w tym kontekście straciła godność wiarygodności, jak dziewica cnotę.

Jednak za postawą opozycji kryła się zwykła hipokryzja. Wszak jej przedstawiciele w przeszłości zachowywali się podobnie. Niejednokrotnie dezawuowali niewygodne dla siebie prawdy, bo niewiarygodni – wedle nich – byli jej głosiciele, więc i one same.  I nie widzieli w tym nic nadzwyczajnego. Aliści teraz – zmienili front: prawda jest odtąd dla nich zawsze niepokalana. Zawsze, czyli przynajmniej do momentu kolejnych wyborów i (ewentualnego) przejęcia przez nią władzy.

Skutki politycznego opilstwa

Pewnie tedy (ze śmiechu) w grobie przewraca się klasyk polskiej socjologii i metodolog – Stanisław Ossowski, który mawiał, że stosunek ludzi do prawdy jest często taki, jak pijaka do latarni: nie szukają oni w niej światła, lecz oparcia…

Przecie tego tylko szukają ludzie pijani polityką. Niezależnie od stanowiska czy przynależności do obozu władzy lub opozycji. I tak manipulują, by odwrócić uwagę innych od światła prawdy, aż dopną swego. A ponieważ naród nasz raczej nie cierpi na nadmiar kultury teoretycznej, są skuteczni. Wierzy on jednym albo drugim, zależnie od tego, na czym jest mu wygodniej się oprzeć.

Nic w tym zresztą nowego. Już w XVIII w. pisał Tomasz Hobbes, że gdyby sąd, iż 2 x 2 = 4 miał jakiekolwiek znaczenie w aktualnych konfliktach politycznych, czy ideologicznych mordobiciach, byłyby często równie kwestionowany, jak i broniony. Też nie szukano by w nim światła, lecz czegoś innego. Nie uchodził by więc, jak teraz (gdy matematyka stała się społecznie neutralna) za po prostu prawdziwy i nie wymagający żadnego, zewnętrznego uwiarygodniania względem zasad tworzenia i weryfikowania wiedzy.

Inaczej jest jednak z sądami dotyczącymi społeczeństwa, państwa, prawa, ekonomii itp. Zwłaszcza – bezpośrednio sfer aktualnej polityki. Tu wszędzie jest tak, jak pod latarnią prawdy, o której pisał Ossowski. Nic jednak nie zapowiada, by to miało się zmienić. Przeciwnie: rej wodzą ci (i wodzić będą), co bezkarnie i beztrosko opierają się na sądach wygodnych sobie, niewygodne zaś deprecjonują. Pewnie do końca świata i jeden dzień dłużej.

Religijność wiarygodności

W rzeczywistym wszakże poznaniu (nie tylko naukowym) nie ma prawd wiarygodnych i niewiarygodnych. W ogóle – nie wymagają one wiary i jej pozornej „godności”. Jest bowiem tak, jak one głoszą.  Swą godność wywodzą tylko stąd, że prawidłowo oświetlają dany wycinek rzeczywistości.

Przeciwne zaś stanowisko ma rodowód ewidentnie religijny. Bo – faktycznie – poglądy religijne wiary wymagają. Za ich fantasmagoriami przecież nie kryje się żadne poznanie, lecz urojenia ich głosicieli, dla których wiary niegodne są wszelkiego przekonania, odmiennego od ich własnych. Stoi za nimi najczęściej ślepa wiara w pewien porządek świata, społeczeństwa, kultury, losu. Głoszona ona bywa z ogniem w oczach przez oszołomów lub wyrachowanych demagogów religijnych i ideologicznych. Jest jedyna, wieczna, zawsze tak samo godna szacunku i nie do podważenia. Nie musi zawierać w sobie ani krztyny wiedzy faktycznie prawdziwej. Chce, aby wierzyć w nią, nim się cokolwiek z jej treści zrozumie.

Niestety ludzie pijani (zwłaszcza prawicową, choć nie tylko) politycznością myślą na sposób religijny. I łatwo, zwłaszcza w naszym kraju, zyskują zrozumienie, bo kościół panuje w nim  jak w średniowieczu, zatruwając skutecznie umysły tubylców już od przedszkola.

Nie dziwota tedy, że dla polskiego ministra spraw zagranicznych w sposób oczywisty

wiarygodność stoi ponad sądami, przedstawiającymi faktyczny stan rzeczy. Gdy więc światło prawdy go odsłania – przybiera pozę ministranta i zamyka oczy na to, co chce być tylko wiedzą.

Ale czy Komisja Wenecka, wypracowując swe stanowisko na temat działań rządzących, musiała w ogóle dbać o jakąkolwiek dla niego wiarygodność? A niby dlaczego? Prawdziwość wszak jej osądu (jeśli on tę cechę posiada) nie potrzebuje żadnego zewnętrznego ugruntowania. Żadnej wiarygodności, bo nie ona nadaje mu sens poznawczy. Słusznie więc poprzestała na złożeniu wyrazów ubolewania, że dokonał się przeciek projektu, i dalej robiła swoje.

A jaki jest rezultat jej prac, każdy – jeśli chce – teraz widzi.

[crp]

Komentarze

Redakcja nie zgadza się na żadne komentarze zawierające nienawistne treści. Jeśli zauważysz takie treści, powiadom nas o tym.
  1. Fakt, że PO doprowadziła do takiej sytuacji krok po kroku rozmontowując demokrację i powodując, że część ludzi zniechęciła się do tego ustroju. Metoda małych kroków (często stosowana w handlu) jest sprytna, bo postronne osoby nie zauważają poszczególnych etapów albo też uważają je za nieistotne i w efekcie akceptują. PiS robi to wszystko szybko i otwarcie (otwarcie, bo nie ma aż tak wielu popularnych i przychylnych sobie dziennikarzy i publicystów), stąd wielu osobom powinny się otworzyć oczy.
    Mamy to samo, co wcześniej, tylko taśma jest przewijana w szybszym tempie i można wcześniej zobaczyć, ku czemu zmierzamy.

    1. Tak rzeczywiście sedes mi się popsuł dzisiaj jak nic wina Tuska. I non stop tak szkalowali prawicowi dziennikarze, a władza zamiast to zaraz ścigać, bo za oskarżenia za smoleńsk, to Kaczka powinien przed sądem stanąć i publicyści skorumowani za kasę ukradzioną ze skoków. To starali się być powyżej tego plucia, szkalowania, rynsztoku. Gdzie nawet teraz mamy dokładnie to samo, zaatakowali konstytucje, a za to jest kara od 10 lat do dożywocia i znowu jest wina PO, bo już szkalują że PO broni konstytucji, czyli stoi za niesprawiedliwym dla Pisu wyrokiem, bo łoni to naród a konstytucja czyli wola większości narodu to oni będą kopać i dykturę wprowadzać. Tusk na błąd z Acta się wycofał, a do Pisu cokolwiek dociera, jak mamy tylko wyzywanych ludzi od najgorszych bo Polski bronią? Ta chołota od początku powinna mieć skręcony kark i zdelegalizowana, osadzona w więzieniach i byśmy mieli normalną politykę, czyli konserwatywna partia PO i opozycja w lewicy i tu też nic nie byłoby doskonałe, ale standardy demokratyczne zachowane.

    2. Bardotka
      Ty peowsko kodowska kurwo. Takie jak ty buractwo też stwarza rzeczywistość i to bardzo brutalną, odwracanie oczu moralne, to utwierdzanie stanu. Unikanie nazywania tego plugastwa plugastwem, jest memłaniem rzeczywistości, czyli wiązaniem rąk żeby określić i rozbroć buraka, bo jest to szumowina bo pokazuje siebie jako szumowinę i nazywanie rzeczy po imieniu, to otwieranie okna w długo nie-otwieranym pomieszczeniu, niedługo się udusicie udając że nie ma zaduchu. Jak byście mieli za miekką osobowość by walnąć pięścią w stół….dosyć i kategorycznie smroda pisowskiego określić jakim łajnem jest w swoim zachowaniu. Walić kategorycznie, dulszczyzna to dulszczyzna, kołtun to kołtun, obłuda lana non stop z katolickiego pyska to obłuda….a nie jakieś pantalony językowe aby maluczkich nie ranić.

  2. No i dzisiaj właśnie głupota partii razem pokazała się na protestach, taka jaką mamy w tym poście i ogólnie tutaj, gdyż zrównywanie PO z PIS to tak ja twierdzić że krowy to też królestwo dżdżownic, miedzy nimi nie ma różnicy. A partia razem stwierdziła że obce jest im ” razem ” i osobno protestuje , gdyż nie chce mieć nic wspólnego z Kodem, tylko że w tym kodzie idą normalni polacy i nie wyrzucają POwców bo POcowcy , bo mamy potworne zagrożenie przez bezprawie i niesprawiedliwość niszczące ten kraj i takie podziały zniechęcają tylko ludzi a są na reke Pisowi. Partia razem powinna raczej się nazywać osobno.

    1. I dlatego jestem za tym, aby wrócił system pałowania Peowców, tak jak kiedyś lało się po mordzie, fryzjerów, kelnerów, portierów i to było bardzo pozytywne, bo Peowca niecywilizowanego nie da się argumentami naprostować, tylko przemocą, aby Kodziarze ze wsi nie wylewali jadu z chorych ryjów. To było dobre bo chamowało KOD w drgawkach konwulsyjnych nienawiści i to trzeba przywrócić, bo PO nie udało się cywilzować, i szpicrutą przez ryja tak jak mojego dziadka, mego papcia i mnie bili gdy jeszcze na marszach KODu kwiczałem.

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Zobacz także

Sąd Najwyższy: można mówić, że ONR i Młodzież Wszechpolska „odwołują się do faszyzmu”. Działacz Razem nie złamał prawa

Wreszcie można nazywać rzeczy po imieniu – cieszył się po ogłoszeniu wyroku Sądu Naj…